اول مهر

همیشه اول مهر یه حس خاص داره.. حتی اگه دیگه به اون معنا دانشجوی سرکلاس برو نباشی... حداقل خوبیش اینه که هنوز دانشجویی و استفاده از خدمات مترو به مناسبت بازگشایی مدارس برات رایگانه...

"ضمن تبریک به مناسبت بازگشایی مدارس به اطلاع می رساند استفاده از خدمات مترو برای دانشجویان با ارایه کارت دانشجویی و دانش آموزان با فرم مدرسه امروز رایگان می باشد."

وقتی هر ایستگاه این جمله رو میشونی و خوشحالی که دقیقأ چند دقیقه قبل از ورودت به مترو مامانت بهت اس ام اس زده و خبر داده که امروز مترو رایگانه و وقتی با تعجب میبینی همه دارن کارت میزنن از خانم(!) مسوول چک کردن بلیط ها میپرسی امروز رایگانه؟ و در جواب سوالش که میپرسه دانشجو هستی یه "بله" خوشگل میگی و پشت سر یه آقایی که کارت میزنه از گیت رد میشی....

اول مهر ه و همین خوشحالی های ساده اش.. خوشحالی از اینکه میری باتری ساعت مچی ات رو عوض میکنی و بین باتری 5 تومنی که سه چهار ماه کار میکنه و 12 تومنی که یک سال کار میکنه، باتری 12 تومنی رو انتخاب میکنی... و با خودت فکر میکنی تا یک سال دیگه از این ساعت استفاده میکنم....

اول مهر ه و دیدن دانشجوهای تازه واردی که با نگرانی آدرس دانشکده شون رو میپرسن... شنیدن صدای پسری که احتمالأ شهرستانیه و میخواد بره دانشکده داروسازی و با مسول خط امیرآباد در مورد اینکه از خیابون 20ام به بعد که تاکسی دیگه بالا نمیره رو چجوری بره صحبت میکنه و بعدش هم که معلومه دلش قرص نشده باز از راننده میپرسه...

اول مهر ه و زنده شدن خاطره اول مهر پارسال که یه دختره توی سرویس دانشگاه بغل دستم نشسته بود و از دانشکده مدیریت(یا روان شناسی) میپرسید و بهم گفت بهت میاد ترم 4 یا 5 باشی و من کلی ذوق کرده بودم از اینکه به نظرش بیبی فیس رسیده بودم

و خلاصه اینکه اول مهر ه و من و آزمایشگاه آی تی و تولد دوست جونی که قراره امروز برگزار بشه و شبنم جونی که قراره امروز زودتر بیاد دانشکده که ببینمش و کیف کنم و لذت ببرم از بودنش و حضورش.

#خدایا_شکرت

پی نوشت: از اتاق فرمان میگن که شنبه 3 مهر بود!
دانشجویی ه و بی حواسیش دیگه

دفترچه ی یادداشت های من...